Column ‘Uit het leven’: Gedichten

Anderhalf jaar nadat ik de uitvaart heb begeleid van mevrouw Zaal word ik gebeld door haar dochter Emilia. ‘Gerda, we hebben je weer nodig’, zegt ze gesmoord. Er flitst door mijn gedachten, dat ik maar amper kan geloven dat nu vader is overleden. Dan gaat Emilia verder: ‘Mijn zus Arianne is gestorven’. Totaal verslagen meldt ze me deze droevige tijding. Emilia vraagt me of ik wil komen en hen wil helpen.

Natuurlijk wil ik dit doen. Even later draai ik de oprit op van het huis van haar vader George. George, een lange, gedistingeerde man, eind 70, met mooi golvend haar, staat me in de deuropening al op te wachten. De schouders hangen wat, door de zware last die hij te dragen heeft. In zekere zin is hij blij me te zien. Het voelt vertrouwd hem weer te ontmoeten en dat is wederzijds.

Intens verdrietig vertellen Emilia en George wat er is gebeurd. ‘Hoe moet ik verder?’ vraagt George met een ingehouden snik. ‘Ik denk dat je moet schrijven pap,’ zegt Emilia, ‘net zoals je na het overlijden van mama hebt gedaan’.

George veert op, loopt naar de statige toogkast en haalt daar een prachtige ingelegde doos uit tevoorschijn. Behoedzaam opent hij deze doos en haalt er een klein gebonden boekje uit tevoorschijn. ‘Deze is voor jou. Na het overlijden van mijn lieve vrouw ben ik gedichten gaan schrijven. Ze vloeiden zo uit mijn pen. Het troostte mij om woorden aan het papier toe te vertrouwen en mijn gevoelens in poëzie tot uiting te brengen’.

Een klein jaar na het overlijden zijn de gedichten verzameld en door een goede vriendin in een zeer beperkte opgave tot prachtige boekjes gebundeld.

‘Ik vind het fijn jou ook een exemplaar te geven, omdat je me verder hebt geholpen in mijn proces van fysiek loslaten en blijvend houden van. Je hebt me bijgestaan in de moeilijkste periode van mijn leven. Daar ben ik je dankbaar voor, daarom ook een boekje voor jou.’

In deemoed neem ik het boekje aan.

Een kostbaar geschenk, een prachtig gebaar,

zodat ik blijvend gedenk en de liefde ervaar.

Een column uit het leven van uitvaartbegeleider Gerda Habes. Met de verhalen uit het leven van nabestaanden waarvan een dierbare uit het leven is. Voor plaatsing is toestemming door de familie gegeven. De namen zijn gefingeerd.