Historisch superjaar van Staphorst 2 krijgt geen passende beloning

Staphorst - Helemaal onverwacht kwam de beslissing om het amateurvoetbal stil te leggen natuurlijk niet, maar man... wat baalden ze als een stekker bij vv Staphorst. Niet alleen bij het eerste elftal trouwens, maar ook bij het tweede team, dat onder leiding van de vertrekkende coach Albert Strijker op weg was historie te schrijven in het districtsbekertoernooi.

De juiste beslissing. Albert Strijker (46) draait er niet omheen: „Als je ziet wat er allemaal gaande is in Nederland en de gehele wereld, dan was dit de enige beslissing die de KNVB kon nemen. Maar dat neemt niet weg dat het wel heel erg zuur voor ons was natuurlijk. Ik denk dat een tweede elftal van Staphorst niet snel weer tot de kwartfinale van het bekertoernooi kan komen. En we hadden echt gedacht dat we nog verder konden komen hè. Stiekem droom je dan al van de halve finale of zelfs van de finale. Maar die droom is hard uit elkaar gespat.”

Overwinteren

De ‘bekercampagne’ begon in de zomer met een foutloze pouleserie tegen SVN’69, NKVV en Vitesse’63. Overwinteren was de doelstelling, maar toen SV Urk 1 al in de volgende ronde uit de koker kwam rollen, leek overwintering ook in dit laatste seizoen van Strijker een brug te ver.

Met een beetje mazzel liep dat toch even anders, zegt de oefenmeester lachend. Kans op kans kreeg de thuisploeg op een winderig Urk, maar de bal wilde er niet in. Een lucky schot van afstand vormde de aanzet tot een volkomen onverdiende 0-2 overwinning. „Na afloop hadden we een geweldig feest”, herinnert Strijker zich. „Het was alleen jammer dat het eerste elftal er in diezelfde ronde uitvloog tegen Noordscheschut. Voor ons was het doorbekeren slechts bonus, voor het eerste is het de kortste route naar een prijs. En meespelen in het landelijk KNVB-bekertoernooi zat er voor ons sowieso niet in natuurlijk, omdat tweede elftallen daar niet aan mogen needoen.”

Enorme bak water

In de weken daarna werd het mooier en mooier, met overwinningen op het HODO van André Blom (oud-trainer van Strijker) en het Groningse Musselkanaal. Na de winterstop ging het bekersprookje van Staphorst 2 vrolijk verder met overwinningen op VKW en Heerenveense Boys. „Tegen VKW kwam er ineens een enorme bak water uit de lucht, twee uur voordat we moesten spelen, en moesten we noodgedwongen uitwijken naar het kunstgrasveld van SC Rouveen. Met die plotselinge veranderingen gingen we wat beter om dan de tegenstander. En tegen Heerenveense Boys speelden we een helft lang met tien man, maar wisten we via penalty’s de kwartfinale te bereiken.”

Perspectief

Op dat moment maakte het Strijker en zijn manschappen allang niet meer uit wie de volgende tegenstander zou zijn. „ACV, Flevo Boys, Buitenpost. We zouden wel zien wie het werd.” Het werd een thuiswedstrijd tegen GRC Groningen. Een loting met perspectief, denkt de coach. „Maar we zullen het nu nooit meer te weten komen.”

Door de coronaperikelen kwam er een vreemd einde aan de periode van achtenhalf jaar waarin hij Staphorst 2 onder zijn hoede had. „Je wilt het op een mooie manier afsluiten met z’n allen, en daar leken we ook goed naar op weg. Dat het zo voor nu tot een einde komt, doet me eerlijk gezegd wel wat. Dat leidde wel even tot een brok in de keel, ja.”

Dochter

De beslissing om er een jaartje tussenuit te gaan als trainer is ingegeven door de geboorte van zijn dochter, begin dit jaar. „Voetbal kost enorm veel tijd en ik wil me wel honderd procent kunnen inzetten als ik zoiets doe. Voor nu wil ik eerst even genieten van mijn dochter, maar ik sluit zeker niet uit dat ik over een jaar of een paar jaar gewoon weer op het veld sta. Ik heb er altijd gigantisch van genoten en me enorm gewaardeerd gevoeld, dat is ook de reden dat ik nooit ben weggegaan bij Staphorst”, aldus Albert Strijker.