Uit het leven: Hartenwens

Gerda Habes schrijft twee keer in de maand een column uit het leven van een uitvaartbegeleider. Met de verhalen uit het leven van nabestaanden waarvan een dierbare uit het leven is.

„Willen jullie nog een ritueel bij het graf?”, vraag ik aan de familie van Jeanne. Er wordt instemmend geknikt. Het is mooi om letterlijk een moment stil te staan bij het graf terwijl ieder de mogelijkheid heeft om langs de open groeve te gaan. Het is nog niet helemaal duidelijk wat het ritueel zal moeten zijn. Er wordt nagedacht en gebrainstormd.

Er klinken suggesties met daarbij de voors en tegens. Dit gehouden in het licht van wat bij Jeanne past: „Een schepje zand gooien is een mooie handeling, maar klinkt zo hard. Bloemblaadjes zijn lieflijk, zacht en kleurrijk, maar Jeanne wil geen bloemen bij haar uitvaart. Bellenblazen is prachtig met al zijn kleuren en bewegingen in de wind, maar misschien meer iets voor kinderen. Een lied zingen of een gedicht lezen zijn opties waarin de stemmen de serene sfeer die Jeanne beoogt, zal doorbreken.” Veel mogelijkheden vallen af. Er moet iets worden gevonden om mee te geven in het graf.

Papieren harten

Ik stel voor Jeanne hartenwensen mee te geven. Na uitleg wordt er enthousiast gereageerd. Bij de uitvaart wordt er gezorgd voor papieren harten in verschillende vrolijke kleuren. Alle belangstellenden krijgen twee harten om te beschrijven. Op het ene hart kan de naam worden geschreven, op de andere een wens of groet. Deze harten houdt ieder bij zich tot bij het graf. Eenmaal aan het graf kunnen de harten bij Jeanne op de kist worden gestrooid, tijdens het laatste afscheid. Zo gaat van ieder niet alleen de nagedachtenis van de naam mee, maar ook wordt Jeanne bedolven onder liefdevolle wensen, goede gedachten, fijne herinneringen en mooie woorden.

Het is een eenvoudige handeling, maar met aandacht en zorg deponeert ieder zijn eigen harten in het graf. De één doet dit heel bewust aan het hoofdeinde, de ander juist ter hoogte van de handen of het hart. Weer een ander laat de harten hun eigen weg vinden in een boogje door de lucht. Als uiteindelijk iedereen langs is geweest, loop ik nog even terug om voor de familie een foto te maken. Wat ziet het er mooi uit, vrolijk, liefdevol, hartverwarmend, passend bij Jeanne.

Voor plaatsing is toestemming door de familie gegeven. De namen zijn gefingeerd