Uit het leven: Vernoemen

Gerda Habes schrijft twee keer in de maand een column uit het leven van een uitvaartbegeleider. Met de verhalen uit het leven van nabestaanden waarvan een dierbare uit het leven is.

Met een vastberaden tred loopt Joanne naar voren. Haar bolle, zwangere buik is na 7 maanden zwangerschap goed zichtbaar. Rustig kijkt ze de zaal rond om vanaf de katheder alle bezoekers goed te kunnen zien. Het doet haar zichtbaar goed al deze mensen te treffen bij het afscheid van haar lieve moeder Suzanne. Met een heldere stem spreekt ze rustig en kiest ze haar woorden zorgvuldig.

Joanne vertelt prachtige verhalen over haar jeugd en tienerjaren thuis. De fijne tijd die ze hebben gedeeld in de periode dat ze ouder en zelfstandig wordt. Mooie herinneringen worden gedeeld over een moeder die met raad en daad klaar staat, goede en wijze adviezen geeft en altijd een luisterend oor heeft. Joanne neemt ons mee in haar leven, in het leven van haar moeder en het gezin. Prachtige anekdotes komen voorbij, kleurrijk wordt er een karakterschets gegeven en liefdevol worden er memorabele momenten opgehaald.

Blosjes op de wangen

Automatisch glijdt haar hand over haar buik als ze is aangekomen bij de dag dat ze haar moeder vertelt dat ze in verwachting is. Vol geuren en kleuren schetst Joanne ons de middag dat haar moeder opgetogen, met blosjes op de wangen staat te juichen door het vooruitzicht oma te worden. Joanne glimt als ze dit vertelt.

Pijnlijk voelt het dat Suzanne haar kleinkind nooit in de armen zal houden en niet ziet opgroeien. Verdrietig is het dat dit kindje deze geweldige oma niet zal leren kennen zoals Joanne haar heeft leren kennen.

Joanne beëindigt haar verhaal met de woorden: „Het leven gaat voort in nieuw leven. Ons kindje zal jouw naam dragen, zoals ik naar jouw moeder Johanna ben genoemd. We zullen ons kindje verhalen over jou vertellen. We zullen vertellen wat een lieve oma je zou zijn geweest. Zo leef je voort in gedachten, in ons hart en in ons kleine kindje.”

Ontroering

Als een zucht voel je de ontroering door de zaal gaan. Er komen zakdoekjes tevoorschijn, er worden tranen weggeveegd en er wordt dankbaar geknikt.

Twee maanden later valt er bij mij een geboortekaartje in de brievenbus. Een prachtig kaartje en haar naam is Sanne.

Voor plaatsing is toestemming door de familie gegeven. De namen zijn gefingeerd