Uit het leven: In Memoriam

Gerda Habes schrijft twee keer in de maand een column uit het leven van een uitvaartbegeleider. Met de verhalen uit het leven van nabestaanden waarvan een dierbare uit het leven is.

Voor het schrijven van een levensverhaal is het fijn om een rode draad aan te houden, een kapstok waar het verhaal aan kan worden opgehangen. Het liefst gebruik ik een beeld dat kan blijven hangen bij de nabestaanden, waardoor mensen met regelmaat en automatisch weer terugdenken aan een persoon. Dat kan zijn door een karaktereigenschap uit te lichten, een hobby te gebruiken of bijvoorbeeld een lievelingsvoorwerp aan te halen in de vertelling.

De ene keer is de kapstok makkelijker te vinden dan de andere keer. Sommige mensen zijn zo veelzijdig, hebben veel liefhebberijen of zulke mooie eigenschappen, dat het lastig is om een keuze te maken.

Nu zit ik achter de computer en schrijf het verhaal van Susanne. Een lieve, opgewekte, intelligente vrouw. Het lukt me niet goed om een pakkend symbool te vinden. Susanne is veelzijdig en het valt niet mee om het ene mooie, karakteristieke beeld te vinden. Ik leg het werk voor dit moment aan de kant en besluit om, bij mijn volgende bezoek aan de familie, de kinderen te vragen met welke bloem zij hun moeder vergelijken.

Ze zijn het direct met elkaar eens. Mama is als een zonnebloem. Ze heeft een groot hart, dat open staat voor iedereen. Dat hart heeft een prachtige stralenkrans, zoals ook zij straalt in haar omgeving. Ze is groots, sterk en krachtig. Een bloem met veel nut door de zaden die een goede voeding zijn voor mens en dier. Maar het belangrijkste is wel dat deze bloem, net zoals mama, altijd het hoofd naar de zon draait. Mama zoekt altijd de positieve kanten in het leven, zoekt de zon op – letterlijk en figuurlijk- en is een grote optimist.

Wat een prachtig symbool geven de kinderen me hiermee in handen. Op een mooie manier schetsen ze wie hun moeder is, wat ze voor hen betekent en hoe ze in het leven staat. Prachtig, krachtig en optimistisch. Draai je hoofd naar de zon, dan valt de schaduw achter je. Automatisch zal bij het zien van een zonnebloem, Susanne worden herdacht. Ik ga achter de computer zitten en begin te schrijven.

Voor plaatsing is toestemming door de familie gegeven. De namen zijn gefingeerd