Column: Uit het Leven | (T)rouwjurk

Gerda Habes schrijft twee keer in de maand een column uit het leven van een uitvaartbegeleider. Met de verhalen uit het leven van nabestaanden waarvan een dierbare uit het leven is.

Martijn is al een lange tijd ziek en weet dat hij niet meer beter gaat worden. Zijn gezondheid gaat gestaag achteruit. Het is een slopende weg voor hem en zijn omgeving.

Het is alweer een tijdje geleden dat ik bij de familie ben geweest om te praten over de uitvaart. Nu krijg ik een berichtje van Eveline, zijn vrouw. Het gaat niet goed met Martijn. Het lijkt erop dat hij niet lang meer zal leven. Eveline heeft de wens om de kist van Martijn te bekleden met de stof van haar trouwjurk. Het lijkt haar mooi dat de jurk die ze droeg toen zij zich aan elkaar verbonden, dienst zal doen om Martijn mee te omhullen tijdens het afscheid. Ze vraagt me of dat kan en hoe dat dan zal moeten.

Een prachtig idee met een prachtige symbolische waarde. Natuurlijk kan dat. We maken samen een afspraak om het een en ander in gang te zetten. Ik bestel de kist – zonder bekleding – en breng hem naar De Wijker Hof. We spreken af dat we het samen doen, want, zo zegt Eveline: „Zij is niet zo creatief.” Nu ben ik geen meubelstoffeerder of coupeuse, maar ik denk het wel te kunnen. Gewapend met een elektrische nietmachine, stofschaar, centimeter, spelden en garen, zijn we er klaar voor. Eveline heeft de trouwjurk bij zich. Een prachtige jurk die langs de hals en rug afgezet is met kraaltjes en pailletjes. Eerst maar even aan de koffie en bespreken hoe we het aan gaan pakken. We bekijken welke delen van de stof we kunnen gebruiken. We meten het uit, draaien nog een keer met de jurk, en meten nog eens. Dan -met ingehouden adem- gaat de schaar in de stof. Er is geen weg meer terug.

Een paar uurtjes verder is de kist bekleed. Het kussen is overtrokken met het borststuk van de jurk, de zijkanten met de rok.

Het is prachtig geworden. Eigen en uniek. Zacht glimmend, aaibaar en vriendelijk ziet de binnenkant er nu uit. Eveline en ik kijken elkaar aan en zijn tevreden met het resultaat. Dit is met recht een (t)rouwjurk.

Voor plaatsing is toestemming door de familiegegeven.