Praten over later voorkomt gedoe

Praten over later: veel mensen krijgen er een beetje de kriebels van. Zo’n serieus onderwerp is toch niet gezellig? Een goed gesprek kan echter veel rust geven, alleen al omdat het fijn is op de hoogte te zijn van elkaars ideeën en wensen voor de toekomst.

Vraag tien personen waar ze op hun oude dag willen wonen of hoe ze de eventuele verzorging voor zich zien en de kans is groot dat er tien verschillende antwoorden komen. De één wil dichter bij de kinderen en kleinkinderen wonen, een volgende ziet zichzelf oud worden in een hofje met leeftijdsgenoten en weer een ander moet er niet aan denken om nog te verhuizen. In het verlengde van de woonvraag ligt de zorgvraag. Aan wie vraag je hulp als dat nodig is? Kunnen de kinderen zorgtaken op zich nemen, en willen ze dat wel? Plus, minstens zo belangrijk: wil je zelf wel dat zij dat gaan doen? 

Het zijn vragen die je misschien best met je kinderen - of ouders - zou willen bespreken. En terecht ook, want een eerlijk gesprek nu kan veel gedoe in de toekomst voorkomen. Juist door er niet over te praten en het voor je uit te schuiven, krijgen onuitgesproken angsten en gedachten de kans groter te worden. Op den duur worden dat zulke hoge drempels dat je er niet meer overheen kunt kijken. Dan wordt het wel heel moeilijk om het gesprek aan te gaan.

Misschien ben je als ouder bang dat de kinderen zich met van alles willen bemoeien. Of maak je je als kind zorgen om je ouders, maar verzwijg je dat uit angst dat ze zich oud voelen. Met een open gesprek help je dit uit de wereld. Het geeft je de mogelijkheid je zorgen met elkaar te delen en sámen te kijken naar de toekomst. Wat heb je als ouder nodig om autonoom en zelfstandig te blijven? En hoe kun je daar als kind bij helpen, zonder dat je als bemoeial wordt gezien?