Column: Uit het Leven | Te grote kerk?

Gerda Habes schrijft twee keer in de maand een column uit het leven van een uitvaartbegeleider. Met de verhalen uit het leven van nabestaanden waarvan een dierbare uit het leven is.

De afscheidsdienst van mevrouw Ter Welle wordt gehouden in de kerk waar zij jarenlang trouw lid van is geweest. De kinderen zijn er gedoopt, één van de dochters is er getrouwd en drie jaar geleden is ook haar man van hieruit begraven. Het is een prettig gebouw, breed, licht en er kunnen 800 stoelen in.

In andere omstandigheden is deze kerk heel geschikt voor grote gezelschappen. Nu we 50 personen kunnen ontvangen is het wel heel royaal. De familie is bang te verdrinken in zijn omvang. Ze stellen voor om een kleinere locatie te zoeken, ook al klopt dat gevoelsmatig niet. Bij mij ploppen er gelijk ideeën naar boven om de kerk ‘om te bouwen’. Ik leg mijn gedachtespinsels aan de familie voor en maak op papier een schetsje om helder te maken hoe ik het voor me zie. Gelijk reageren ze enthousiast. Ik bel de koster om het voorstel te bespreken. Ook zij reageert positief en we maken een afspraak om het een en ander klaar te zetten.

De dominee en de ‘man van de livestream’ (er zijn vaste camera’s in de kerk, waar mijn plan rekening mee heeft te houden) worden ingelicht en zijn op de afgesproken tijd in de kerk aanwezig. Ik sleep van alles mee: kamerschermen, spreekgestoelte, bloemenzuiltjes, schraagjes, kaarsen en waxinelichtjes.

De lange, rechte rijen met stoelen worden verzet en in een u-vorm om de baar geplaatst. De kinderen en kleinkinderen Ter Welle vormen straks met elkaar een grote kring om hun moeder en oma. In de rij erachter worden de stoelen klaargezet voor de andere genodigden. Het verhoogde liturgisch centrum (daar waar de dominee normaal gesproken staat) wordt dit keer niet gebruikt. Hij zal dicht bij de familie achter het door mij meegenomen spreekgestoelte gaan staan. Omdat er losse microfoons worden gebruikt, is dat geen enkel punt. De kamerschermen bieden geborgenheid en doen de kerk wat intiemer lijken. De bloemen en de kaarsen doen de rest.

Zo zie je maar dat je met creativiteit, zorg en aandacht van een grote ruimte, een fijne en intieme plek kunt maken. Passend bij deze setting.

Voor plaatsing is toestemming door de familiegegeven. De namen zijn gefingeerd.