Column: Uit het Leven | Gelukkig Nieuwjaar: ‘Ze niet kunnen bevroeden dat dit jaar zo zou eindigen’

Gerda Habes uit De Wijk schrijft twee keer in de maand een column uit het leven van een uitvaartbegeleider. Met de verhalen uit het leven van nabestaanden waarvan een dierbare uit het leven is.

‘Gelukkig Nieuwjaar’ wordt er in deze tijd links en rechts gewenst. Veel mensen voegen daar nog andere mooie woorden aan toe, zoals ‘sprankelend, gezellig, liefdevol, gezond’. Prachtige wensen die in een heel ander daglicht komen te staan als iemand in je nabije omgeving is overleden. Zo ook bij Jenneke van Velzen. Begin december is haar man Leen, haar grote liefde, na 47 jaar huwelijk overleden. Ik zit bij haar en we praten over de afgelopen periode.

Nippend aan ons kopje hete thee, vertelt Jenneke over de moeilijke en toch mooie avond van oud en nieuw. Elk jaar op oudjaarsavond keken Jenneke en Leen samen terug op de dingen die in dat afgelopen jaar waren gebeurd. Mooie zaken, moeilijke beslissingen, warme ontmoetingen, afscheid van mensen, nieuwe aankopen, alles passeerde de revue. Heel bewust werden diverse aspecten aangehaald en herinneringen met elkaar gedeeld. Daarnaast werd er ook vooruit gekeken. Er werden plannen gemaakt voor het nieuwe jaar en er verwachtingen werden uitgesproken. Natuurlijk waren Jenneke en Leen zich altijd bewust dat het jaar en de plannen wel eens heel anders zouden kunnen uitpakken. Vorig jaar hadden ze niet kunnen bevroeden dat dit jaar zo zou eindigen.

Begin november voelde Leen zich niet fit en ging naar de dokter. Hij bleek ernstig ziek te zijn. Vier weken later is hij overleden. Ongelooflijk.

Dit jaar heeft Jenneke oud en nieuw bij haar zoon Job en zijn gezin doorgebracht. Job heeft de traditie van zijn ouders overgenomen om met zijn gezin het afgelopen jaar nog eens te bezien en plannen voor het komende jaar te maken. Ook dit jaar met Jenneke erbij. Ze merkte wel dat onder andere het zwemdiploma van Eline en de paardrijlessen van Robin werden overschaduwd door de verse pijn van het overlijden van Leen. De tranen vloeiden rijkelijk en het gemis was groot. Het werd een avond vol herinneringen.

Om 00.00 uur klonk er geen gezamenlijk ‘Gelukkig Nieuwjaar’, maar hield ieder elkaar stevig vast en werd er een Liefdevol Nieuwjaar gewenst. Jenneke hield daarna ieder apart in de armen en zei tegen elk afzonderlijk: „Ik hou van jou.” Ook dit is geluk.

Voor plaatsing is toestemming door de familie gegeven. De namen zijn gefingeerd.